Pectoris incursu, iugulisque retundite ferrum.Iam longinqua petit pulvis, sonitusque ruinae,Securasque fragor concussit Caesaris aures.Vincimus, o socii; veniet, qui vindicet arces,Dum morimur. Movit tantum vox illa furorem,Quantum non primo succendunt classica cantu:Mirantesque virum, atque avidi spectare, sequunturScituri iuvenes, numero deprensa locoqueAn plus quam mortem virtus daret. Ille ruentiAggere consistit, primumque cadavera plenisTurribus evolvit, subeuntesque obruit hostesCorporibus: totaeque viro dant tela ruinae:Roboraque et moles hosti seque ipse minatur.Nunc sude, nunc duro contraria pectora contoDetrudit muris, et valli summa tenentesAmputat ense manus: caput obterit ossaque saxo,Ac male defensum fragili compage cerebrumDissipat: alterius flamma crinesque genasqueSuccendit; strident oculis ardentibus ignes.Ut primum, cumulo crescente, cadavera murumAdmovere solo: non segnior extulit illumSaltus, et in medias iecit super arma catervas,Quam per summa rapit celerem venabula pardum.Tunc densos inter cuneos compressus et omniVallatus bello vincit, quem respicit, hostem.Iamque hebes et crasso non asper sanguine mucroPercussum Scaevae frangit, non vulnerat, hostem.Perdidit ensis opus, frangit sine vulnere membra.Illum tota petit moles, illum omnia tela:Nulla fuit non certa manus, non lancea felix,Parque novum Fortuna videt concurrere, bellumAtque virum. Fortis crebris sonat ictibus umbo,Et galeae fragmenta cavae compressa peruruntTempora: nec quidquam nudis vitalibus obstatIam, praeter stantes in summis ossibus hastas.Quid nunc, vesani, iaculis levibusque sagittisPerditis haesuros numquam vitalibus ictus?Hunc aut tortilibus vibrata phalarica nervisObruat, aut vasti muralia pondera saxi:Hunc aries ferro ballistaque limine portae