Et raptum furto, soceri cessantibus armis,Dedignatur iter: latis exire ruinisQuaerit, et impulso turres confringere vallo,Perque omnes gladios, et qua via caede paranda est.Opportuna tamen valli pars visa propinqui,Quam Minuci castella vocant, et confraga densisArboribus dumeta tegunt. Huc pulvere nulloProditus agmen agit, subitusque ad moenia venit.Tot simul e campis Latiae fulsere volucres:Tot cecinere tubae. Ne quid victoria ferroDeberet, pavor adtonitos confecerat hostes.Quod solum valuit virtus, iacuere peremti,Debuerant quo stare loco: qui vulnera ferrentIam deerant, nimbusque ferens tot tela peribat.Tum piceos volvunt immissae lampades ignes:Tum quassae nutant turres, lapsumque minantur:Roboris impacti crebros gemit agger ad ictus.Iam Pompeianae celsi super ardua valliExierant aquilae: iam mundi iura patebant.Quem non mille simul turmis, nec Caesare totoAuferret Fortuna locum, victoribus unusEripuit, vetuitque capi: seque arma tenente,Ac nondum strato, Magnum vicisse negavit.Scaeva viro nomen: castrorum in plebe merebatAnte feras Rhodani gentes: ibi sanguine multoPromotus Latiam longo gerit ordine vitem:Pronus ad omne nefas, et qui nesciret, in armisQuam magnum virtus crimen civilibus esset.Hic ubi quaerentes socios iam Marte relictoTota fugae cernit, Quo vos pavor, inquit, abegitImpius et cunctis ignotus Caesaris armis?O famuli turpes, servum pecus, absque cruoreTerga datis morti? Cumulo vos deesse virorumNon pudet et bustis interque cadavera quaeri?Non ira saltem iuvenes, pietate remota,Stabitis? E cunctis, per quos erumperet hostis,Nos sumus electi. Non parvo sanguine MagniIsta dies ierit. Peterem felicior umbrasCaesaris in vultu. Testem hunc Fortuna negavit:Pompeio laudante, cadam. Confringite tela