Fertur ad aequoreas, ac se prosternit, arenas,Litoraque ipsa tenet, tandemque illata carinae est.Non sic infelix patiam portusque reliquitHesperios, saevi premerent cum Caesaris arma.Fida comes Magni vadit duce sola relicto,Pompeiumque fugit. Quae nox sibi proxima venit,Insomnis. Viduo tum primum frigida lectoAtque insueta quies uni, nudumque maritoNon haerente latus. Somno quam saepe gravataDeceptis vacuum manibus complexa cubile est,Atque oblita fugae quaesivit nocte maritumNam, flamma quamvis tacitas urgente medullas,Non iuvat in toto corpus iactare cubili:Servatur pars illa tori. Caruisse timebatPompeio: sed non superi tam laeta parabant.Instabat, miserae Magnum quae redderet hora.