Evocat: O mundi tantorum caussa malorum,Quid superos et fata tenes? Sunt cetera cursuActa meo: summam rapti per prospera belliTe poscit Fortuna manum. Num rupta vadosisSyrtibus incerto Libye nos dividit aestu?Numquid inexperto tua credimus arma profundo,Inque novos traheris casus? Ignave, venireTe Caesar, non ire, iubet. Prior ipse per hostesPercussi medias alieni iuris arenas.Tui mea castra times? Pereuntia tempora fatiConqueror: in ventos impendo vota, fretumque.Ne retine dubium cupientes ire per aequor:Si bene nota mihi est, ad Caesaris arma iuventusNaufragio venisse volet. Iam voce dolorisUtendum est: non ex aequo divisimus orbem.Epirum Caesarque tenet totusque senatus:Ausoniam tu solus habes. His terque quaterqueVocibus excitum postquam cessare videbat,Dum se deesse deis, ac non sibi numina, credit,Sponte per incautas audet tentare tenebras,Quod iussi timuere, fretum, temeraria pronoExpertus cessisse deo: fluctusque verendosClassibus, exigua sperat superare carina.Solverat armorum fessas nox languida curas:Parta quies miseris, in quorum pectora somnoDat vires fortuna minor. Iam castra silebant;Tertia iam vigiles commoverat hora secundos:Caesar sollicito per vasta silentia gressuVix famulis audenda parat: cunctisque relictis,Sola placet Fortuna comes. Tentoria postquamEgressus, vigilum somno cedentis membraTranssiluit, questus tacite quod fallere posset.Litora curva legit, primisque invenit in undisRupibus exesis haerentem fune carinam.Rectorem dominumque ratis secura tenebatHaud procul inde domus, non ullo robore fulta,Sed sterili iunco cannaque intexta palustri,Et latus inversa nudum munita phaselo.Haec Caesar bis terque manu quassantia tectumLimina commovit. Molli consurgit Amyclas,