Imperii, caesosque duces, et funera regum,Et tot in Hesperio collapsas sanguine gentesCur aperire times? An nondum numina tantumDecrevere nefas? et adhuc dubitantibus astrisPompeii damnare caput, tot fata tenentur?Vindicis an gladii facinus, poenasque furoris,Regnaque ad ultores iterum redeuntia Brutos,Ut peragat fortuna, taces? Tunc pectore vatisImpactae cessere fores, expulsaque templisProsiluit. Perstat rabies; nec cuncta locutae,Quem non emisit, superest deus. Illa ferocesTorquet adhuc oculos, totoque vagantia coeloLumina, nunc vultu pavido, nunc torva minaci:Stat numquam facies: rubor igneus inficit ora,Liventesque genas: nec, qui solet esse timenti,Terribilis sed pallor inest: nec fessa quiescuntCorda; sed, ut tumidus Boreae post flamina pontusRauca gemit, sic muta levant suspiria vatem.Dumque a luce sacra, qua vidit fata, referturAd vulgare iubar, mediae venere tenebrae.Immisit Stygiam Paean in viscera Lethen,Quae raperet secreta deum. Tunc pectore verumFugit, et ad Phoebi tripodas rediere futura:Vixque refecta cadit. Nec te vicinia letiTerritat, ambiguis frustratum sortibus, Appi:Iure sed incerto mundi, subsidere regnumChalcidos Euboicae, vana spe rapte, parabas.Heu demens, nullum belli sentire fragorem,Tot mundi caruisse malis, praestare deorumExcepta quis morte potest? Secreta tenebisLitoris Euboici, memorando condite busto,Qua maris angustat fauces saxosa Carystos,Et tumidis infesta colit qua numina Rhamnus,Arctatus rapida fervet qua gurgite pontus,Euripusque trahit, cursum mutantibus undis,Chalcidicas puppes ad iniquam classibus Aulim.Interea domitis Caesar remeabat Iberis,Victrices aquilas alium laturus in orbem:Cum prope fatorum tantos per prospera cursusAvertere dei. Nullo nam Marte subactus,