Eliciatque manu, Numidis a rege secundus,Ut sibi commissi simulator Sabura belli.Ipse cava regni vires in valle retentat:Aspidas ut Pharias cauda sollertior hostisLudit, et iratas incerta provocat umbra:Obliquusque caput vanas serpentis in aurasEffusae tuto comprendit guttura morsuLetiferam citra saniem: tunc irrita pestisExprimitur, faucesque fluunt pereunte veneno.Fraudibus eventum dederat fortuna: feroxque,Non exploratis occulti viribus hostis,Curio nocturnum castris erumpere cogitIgnotisque equitem late discurrere campis.Ipse sub aurorae primos excedere motusSigna iubet castris, multum frustraque rogatusUt Libycas metuat fraudes, infectaque semperPunica bella dolis. Leti fortuna propinquiTradiderat fatis iuvenem: bellumque trahebatAuctorem civile suum. Super ardua ducitSaxa, super cautes, abrupto limite, signa:Cum procul e summis conspecti collibus hostesFraude sua cessere parum, dum colle relictoEffusam patulis aciem committeret arvis.Ille, fugam credens, simulatae nescius artis,Ut victor, medios aciem proiecit in agros.tunc primum patuere doli, Numidaeque fugacesUndique completis clauserunt montibus agmen.Obstupuit dux ipse simul, perituraque turba.Non timidi petiere fugam, non proelia fortes:Quippe ubi non sonipes motus clangore tubarumSaxa quatit pulsu, rigidos vexantia frenosOra terens, spargitque iubas, et subrigit aures,Incertoque pedum pugnat non stare tumultu.Fessa iacet cervix. Fumant sudoribus artus,Oraque proiecta squalent arentia lingua:Pectora rauca gemunt, quae creber anhelitus urguet:Et defecta gravis longe trahit ilia pulsus:Siccaque sanguineis durescit spuma lupatis.Iamque gradum neque verberibus stimulisque coacti,Nec quamvis crebris iussi calcaribus addunt.