Debetur gladiis: percussum est pectore ferrum,Et iugulis pressere manum. Cum sorte cruentaFratribus incurrant fratres, natusque parenti,Haud trepidante tamen toto cum pondere dextraExegere enses. Pietas ferientibus una,Non repetisse, fuit. Iam latis viscera lapsaSemianimes traxere foris, multumque cruorisInfudere mari. Despectam cernere lucem,Victoresque suos vultu spectare superbo,Et mortem sentire iuvat. Iam strage cruentaConspicitur cumulata ratis: bustisque remittuntCorpora victores, ducibus mirantibus, ulliEsse ducem tanti. Nullam maiore locuta estOre ratem totum discurrens fama per orbem.Non tamen ignavae post haec exempla virorumPercipient gentes, quam sit non ardua virtusServitium fugisse manu. Sed regna timenturOb ferrum, et saevis libertas uritur armis:Ignoratque datos, ne quisquam serviat, enses.Mors, utinam pavidos vitae subducere nolles,Sed virtus te sola daret! Non segnior illoMarte fuit, qui tunc Libycis exarsit in arvis.Namque rates audax Lilybaeo litore solvitCurio: nec forti velis Aquilone receptoInter semirutas magnae Carthaginis arcesEt Clupeam tenuit stationis litora notae:Primaque castra locat cano procul aequore, qua seBagrada lentus agit, siccae sulcator arenae.Inde petit tumulos exesasque undique rupes,Antaei quae regna vocat non vana vetustas.Nominis antiqui cupientem noscere caussasCognita per multos docuit rudis incola patres,Nondum post genitos Tellus effeta gigantes,Terribilem Libyeis partum concepit in antris.Nec tam iusta fuit terrarum gloria Typhon,Aut Tityos Briareusque ferox: coeloque pepercit,Quod non Phlegraeis Antaeum sustulit arvis.Hoc quoque tam vastas cumulavit munere viresTerra sui foetus, quod, cum tetigere parentem,Iam defecta vigent renovato robore membra.