Faucibus, emitti terrarum in devia MartemInque feras gentes, Caesar videt. Ite sine ulloOrdine, ait, raptumque fuga convertite bellum,Et faciem pugnae vultusque inferte minaces:Nec liceat pavidis ignava occumbere morte:Excipiant recto fugientes pectore ferrum.Dixit, et ad montes tendentem praevenit hostem.Illic exiguo paullum distantia valloCastra locant. Postquam spatio languentia nulloMutua conspicuos habuerunt lumina vultus,Et fratres natosque suos videre patresque,Deprensum est civile nefas! Tenuere parumperOra metu: tantum nutu motoque salutantEnse suos. Mox ut stimulis maioribus ardensRupit amor leges, audet transcendere vallumMiles, in amplexus effusas tendere palmas.Hospitis ille ciet nomen; vocat ille propinquum:Admonet hunc studiis consors puerilibus aetas:Nec Romanus erat, qui non agnoverat hostem.Arma rigant lacrimis, singultibus oscula rumpunt:Et, quamvis nullo maculatus sanguine, miles,Quae potuit, fecisse timet. Quid pectora pulses?Quid, vesane, gemis? fletus quid fundis inanes,Nec te sponte tua sceleri parere fateris?Usque adeone times, quem tu facis ipse timendum?Classica dent bellum; saevos tu neglige cantus:Signa ferant; cessa: iamiam civilis ErinnysConcidet, et Caesar generum privatus amabit.Nunc ades, aeterno complectens omnia nexu,O rerum mixtique salus, Concordia, mundi,Et sacer orbis amor: magnum nunc saecula nostraVenturi discrimen habent. Periere latebraeTot scelerum: populo venia est erepta nocenti:Agnovere suos. Pro numine fata sinistro,Exigua requie tantas augentia clades!Pax erat, et miles, castris permixtus utrisque,Errabat: duro concordes cespite mensasInstitnunt, et permixto libamina BacchoGramineis fluxere focis: iunctoque cubiliExtrahit insomnes bellorum fabula noctes: