Sed parvo Fortuna viri contenta pavore,Plena redit, solitoque magis favere secundiEt veniam meruere dei. Iam rarior aer,Et par Phoebus aquis, densas in vellera nubesSparserat, et noctes ventura luce rubebant:Servatoque loco rerum, discessit ab astrisHumor, et ima petit, quidquid pendebat aquarum.Tollere silva comas, stagnis emergere collesIncipiunt, visoque die durescere valles.Utque habuit ripas Sicoris, camposque reliquit,Primum cana salix madefacto vimine parvamTexitur in puppim, caesoque inducta iuvencoVectoris patiens tumidum superenatat amnem.Sic Venetus stagnante Pado, fusoque BritannusNavigat Oceano: sic, cum tenet omnis Nilus,Conseritur bibula Memphitis cymba papyro.His ratibus transiecta manus festinat utrinqueSuccisum curvare nemus; fluviique ferocisIncrementa timens, non primis robora ripisImposuit: medios pontem distendit in agros.Ac ne quid Sicoris repetitis audeat undis,Spargitur in sulcos, et scisso gurgite rivisDat poenas maioris aquae. Postquam omnia fatisCaesaris ire videt, celsam Petreius IlerdamDeserit, et noti diffisus viribus orbis,Indomitos quaerit populos et semper in armaMortis amore feros, et tendit in ultima mundi.Nudatos Caesar colles desertaque castraConspiciens, capere arma iubet, nec quaerere pontemNec vada, sed duris fluvium superare lacertis.Paretur, rapuitque ruens in proelia miles,Quod fugiens timuisset, iter. Mox uda receptisMembra fovent armis, gelidosque a gurgite cursuRestituunt artus, donec decresceret umbra,In medium surgente die. Iamque agmina summaCarpit eques, dubiique fugae pugnaeque tenentur.Adtollunt campo geminae iuga saxea rupes,Valle cava media. Tellus hinc ardua celsosContinuat colles: tutae quos inter opacoAnfractu latuere viae. Quibus hoste potito