Quam pelago diversa lues. Nam pinguibus ignisAdfixus tedis, et tecto sulfure vivaxSpargitur: at faciles praebere alimenta carinaeNunc pice, nunc liquida rapuere incendia cera.Nec flammas superant undae: sparsisque per aequorIam ratibus, fragmenta ferus sibi vindicat ignis.Hic recipit fluctus, extinguat ut aequore flammas:Hi, ne mergantur, tabulis ardentibus haerent.Mille modos inter leti, mors una timori est,Qua coepere mori. Nec cessat naufraga virtus.Tela legunt deiecta mari, ratibusque ministrant:Incertasque manus ictu languente per undasExercent. Nunc, rara datur si copia ferri,Utuntur pelago. Saevus complectitur hostemHostis, et implicitis gaudent subsidere membris,Mergentesque mori. - Pugna fuit unus in illaEximius Phoceus animiam servare sub undis,Scrutarique fretum si quid mersisset arenis,Et nimis adfixos unci convellere morsus,Adductum quoties non senserat ancora funem.Hic ubi compressum penitus deduxerat hostem,Victor et incolumis summas remeabat ad undas;Sed, se per vacuos credit dum surgere fluctus,Puppibus occurrit, tandemque sub aequore mansit.Hi super hostiles iecerunt brachia remos,Et ratium tenuere fugam. Non perdere letumMaxima cura fuit; multus sua vulnera puppiAdfixit moriens, et rostris abstulit ictus.Stantem sublimi Tyrrhenum culmine proraeLygdamus excussa, Balearis tortor habenae,Glande petens, solido fregit cava tempora plumbo.Sedibus expulsi, postquam cruor omnia rupitVincula, procumbunt oculi: stat lumine raptoAdtonitus, mortisque illas putat esse tenebras.At postquam membris sensit constare vigorem,Vos, ait, o socii, sicut tormenta soletis,Me quoque mittendis rectum componite telis.Egere quod superest animae, Tyrrhene, per omnesBellorum casus. Ingentem militis usumHoc habet ex magna defunctum parte cadaver: