Excipit immissum suspensa per ilia ferrum,Adfixusque rati, telo retinente, pependit.Stant gemini fratres, fecundae gloria matris,Quos eadem variis genuerunt viscera fatis.Discrevit mors saeva viros: unumque relictumAgnorunt miseri, sublato errore, parentes,Aeternis caussam lacrimis. Tenet ille doloremSemper, et amissum fratrem lugentibus obfert.Quorum alter, mixtis obliquo pectine remis,Ausus Romanae Graia de puppe carinaeIniectare manum: sed eam gravis insuper ictusAmputat: ilia tamen nisu, quo prenderat, haesit,Deriguitque tenens strictis immortua nervis.Crevit in adversis virtus: plus nobilis iraeTruncus habet, fortique instaurat proelia laeva,Rapturusque suam procumbit in aequora dextram.Haec quoque cum toto manus est abscisa lacerto.Iam clypeo telisque carens, non conditur imaPuppe, sed expositus, fraternaque pectore nudoArma tegens, crebra confixus cuspide perstat:Telaque multorum leto casura suorumEmerita iam morte tenet. Tum vulnere multoEffugientem animam lassos collegit in artus,Membraque contendit toto, quicumque manebat,Sanguine, et hostilem, defectis robore membris,Insiluit, solo nociturus pondere, puppim.Strage virum cumulata ratis, multoque cruorePlena, per oblicum crebros latus accipit ictus.At postquam ruptis pelagus compagibus hausit,Ad summos repleta foros, descendit in undas,Vicinum involvens contorto vertice pontum.Aequora discedunt mersa diducta carina,Inque locum puppis cecidit mare. - Multaque pontoPraebuit illa dies varii miracula fati.Ferrea dum puppi rapidos manus inserit uncos,Adfixit Lycidam. Mersus foret ille profundo;Sed prohibent socii, suspensaque crura retentant.Scinditur avulsus: nec, sicut vulnere, sanguisEmicuit lentus: ruptis cadit undique venis:Discursusque animae diversa in membra meantis