Phocaicis medias rostris oppone carinas.Paruit, obliquas et praebuit hostibus alnos.Tunc, quaecumque ratis tentavit robora Bruti,Ictu victa suo percussae capta cohaesit.Ast alias manicaeque ligant, teretesque catenae,Seque tenent remis: tecto stetit aequore bellum.Iam non excussis torquentur tela lacertis,Nec longinqua cadunt iaculato vulnera ferro:Miscenturque manus. Navali plurima belloEnsis agit. Stat quisque suae de robore puppisPronus in adversos ictus: nullique peremptiIn ratibus cecidere suis. Cruor altus in undisSpumat, et obducti concreto sanguine fluctus.Et quas immissi traxerunt vincula ferri,Has prohibent iungi conserta cadavera puppes.Semianimes alii vastum subiere profundum,Hauseruntque suo permixtum sanguine pontum.Hi, luctantem animam lenta cum morte trahentes,Fractarum subita ratium periere ruina.Irrita tela suas peragunt in gurgite caedes:Et quodcumque cadit frustrato pondere ferrum,Exceptum mediis invenit vulnus in undis.Phocaicis Romana ratis vallata carinis,Robore diducto dextrum laevumque tueturAequo Marte latus: cuius dum pugnat ab altaPuppe Tagus, Graiumque audax aplustre retentat,Terga simul pariter missis et pectora telisTransigitur: medio concurrit pectore ferrum,Et stetit incertus, flueret quo vulnere, sanguis,Donec utrasque simul largus cruor expulit hastas,Divisitque animam, sparsitque in vulnera letum.Dirigit huc puppim miseri quoque dextra Telonis,Qua nullam melius, pelago turbante, carinaeAudivere manum: nec lux est notior ulliCrastina, seu Phoebum videat, seu cornua lunae,Semper venturis componere carbasa ventis.Hic Latiae rostro compagem ruperat alni:Pila sed in medium venere trementia pectus,Avertitque ratem morientis dextra magistri.Dum cupit in seciam Gyareus erepere puppim,