Audieratque pavens: Fas haec contingere non estColla tibi: debet multas hic legibus aevi,Ante suam, mortes: vanum depone furorem.Si libet ulcisci deletae funera gentis,Hunc, Cimbri, servate senem. Non ille favoreNuminis, ingenti superum protectus ab ira,Vir ferus, et Romam cupienti perdere fatoSuffciens. Idem pelago delatus iniquoHostilem in terram, vacuisque mapalibus actus,Nuda triumphati iacuit per regna Iugurthae,Et Poenos pressit cineres. Solatia fatiCarthago Mariusque tulit: pariterue iacentesIgnovere deis. Libycas ibi colligit iras.Ut primum fortuna redit, servilia solvitAgmina: conflato saevas ergastula ferroExeruere manus. Nulli gestanda dabanturSigna ducis, nisi qui scelerum iam fecerat usum,Attuleratque in castra nefas. Pro fata! quis ille,Quis fuit ille dies, Marius quo moenia victorCorripuit! quantoque gradu mors saeva cucurrit!Nobilitas cum plebe perit: lateque vagaturEnsis, et a nullo revocatum est pectore ferrum.Stat cruor in templis: multaque rubentia caedeLubrica saxa madent. Nulli sua profuit aetas.Non senis extremum piguit vergentibus annisPraecipitasse diem: nec prima in limine vitaeInfantis miseri nascentia rumpere fata.Crimine quo parvi caedem potuere mereri?Sed satis est iam, posse mori. Trahit ipse furorisImpetus: et, visum lenti, quaesisse nocentem.In numerum pars magna perit: rapuitque cruentusVictor ab ignota vultus cervice recisos,Dum vacua pudet ire manu. Spes una salutis,Oscula pollutae fixisse trementia dextrae.Mille licet gladii mortis nova signa sequantur,Degener o populus, vix saecula longa decorumSic meruisse viris, nedum breve dedecus aevi,Et vitam, dum Sulla redit. Cui funera vulgiFlere vacet? Vix te sparsum per viscera, Baebi,Innumeras intercarpentis membra coronae