Lux rubet, et flammas propioribus eripit astris:Et iam Pleias hebet, flexi iam plaustra BootaeIn faciem puri redeunt languentia coeli,Maioresque latent stellae, calidumque refugitLucifer ipse diem. Pelagus iam, Magne, tenebas,Non ea fata ferens, quae, cum super aequora totoPraedonem sequerere mari. Lassata triumphisDestituit Fortuna tuis. Cum coniuge pulsus,Et natis, totosque trahens in bella penates,Vadis adhuc ingens, populis comitantibus, exsul.Quaeritur indignae sedes longinqua ruinae.Non, quia te superi patrio privare sepulchroMaluerint, Phariae busto damnantur arenae:Parcitur Hesperiae; procul hoc ut in orbe remotoAbscondat Fortuna nefas, Romanaque tellusImmaculata sui servetur sanguine Magni.