Dum pendet fortuna ducum: cum vicerit alter,Gaudendum est. His se stimulis dolor ipse lacessit.Nec non bella viri diversaque castra petentesEffundunt iustas in numina saeva querelas:O miserae sortis, quod non in Punica natiTempora, Cannarum fuimus Trebiaeque iuventus.Non pacem petimus, superi: date gentibus iras:Nunc urbes excite feras: coniuret in armisMundus: Achaemeniis decurrant Medica SusisAgmina: Massageten Sythicus non adliget Ister:Fundat ab extremo flavos Aquilone SuevosAlbis, et indomitum Rheni caput: omnibus hostesReddite nos populis: civile avertite bellum.Hinc Dacus premat, inde Getes: occurrat IberisAlter, ad Eoas hic vertat signa pharetras:Nulla vacet tibi, Roma, manus. Vel perdere nomenSi placet Hesperium, superi, collapsus in ignemPlurimus ad terram per fulmina decidat aether.Saeve parens, utrasque simul partesque ducesque,Dum nondum meruere, feri. Tantone novorumProventu scelerum quaerunt, uter imperet Urbi?Vix tanti fuerat, civilia bella movere,Ut neuter. Tales pietas peritura querelasEgerit. At miseros angit sua cura parentes,Oderuntque gravis vivacia fata senectae,Servatosque iterum bellis civilibus annos.Atque aliquis, magno quaerens exempla timori,Non alios, inquit, motus tunc fata parabant,Cum post Teutonicos victor Libycosque triumphosExsul limosa Marius caput abdidit ulva.Stagna udi texere soli laxaeque paludesDepositum, Fortuna, tuum: mox vincula ferriExedere senem, longusque in carcere paedor.Consul e eversa felix moriturus in UrbePoenas ante dabat scelerum. Mors ipsa refugitSaepe virum, frustraque hosti concessa potestasSanguinis invisi: primo qui caedis in ictuDiriguit, ferrumque manu torpente remisit.Viderat immensum tenebroso in carcere lumenTerribilesque deas scelerum, Mariumque futurum;