Numquam poena fuit. Densi vix agmina vulgiInter et exsangues, immissa morte, catervasVictores movere manus. Vix caede peractaProcumbunt, dubiaque labant cervice: sed illosMagna premit strages: peraguntque cadavera partemCaedis: viva graves elidunt corpora trunci.Intrepidus tanti sedit securus ab altoSpectator sceleris: miseri tot milia vulgiNon piguit iussisse mori. Congesta recepitOmnia Tyrrhenus Sullana cadavera gurges.In fluvium primi cecidere, in corpora summi.Praecipites haesere rates, et strage cruentaInterruptus aquis fluxit prior amnis in aequor.Ad molem stetit unda sequens, dum sanguinis altiVis sibi fecit iter, campumque effusa per omnem,Praecipitique ruens Tiberina ad flumina rivoHaerentes adiuvit aquas: nec iam alveus amnem,Nec retinent ripae, redditque cadavera campo.Tandem Tyrrhenas vix eluctatus in undasSanguine caeruleum torrenti dividit aequor.Hisne Salus rerum, Felix his Sulla vocari,His meruit tumulum medio sibi tollere Campo?Haec rursus patienda manent: hoc ordine belliIbitur: hic stabit civilibus exitus armis.Quamquam agitant graviora metus, multumque coiturHumani generis maiore in praelia damno,Exsulibus Mariis bellorum maxima mercesRoma recepta fuit: nec plus victoria SullaePraestitit, invisas penitus quam tollere partes.Hos alio, Fortuna, vocas, olimque potentesConcurrunt. Neuter civilia bella moveret,Contentus, quo Sulla fuit. Sic moesta senectusPraeteritique memor flebat, metuensque futuri.At non magnanimi percussit pectora BrutiTerror, et in tanta pavidi formidine motusPars populi lugentis erat: sed nocte sopora,Parrhasis obliquos Helice cum verteret axes,Atria cognati pulsat non ampla Catonis.Invenit insomni volventem publica curaFata virum casusque Urbis, cunctisque timentem,