Fracturusque domum; non ulla est machina belli:Nec flammis mandatur opus: sed caeca iuventusConsilii, vastos ambit divulsa penates,Et nusquam totis incursat viribus agmen.Fata vetant, murique vicem Fortuna tuetur.Nec non et ratibus tentatur regia, qua seProtulit in medios audaci margine fluctusLuxuriosa domus. Sed abest defensor ubiqueCaesar, et hos aditu gladiis, hos ignibus arcet:Obsessusque gerit (tanta est constantia mentis)Expugnantis opus. Piceo iubet unguine tinctasLampadas immitti iunctis in vela carinis.Nec piger ignis erat per stuppea vincula perqueManantes cera tabulas: et tempore eodemTranstraque nautarum summique arsere ceruchi.Iam prope semustae merguntur in aequore classes,Iamque hostes et tela natant. Nec puppibus ignisIncubuit solis: sed quae vicina fuereTecta mari, longis rapuere vaporibus ignem:Et cladem fovere Noti, percussaque flamaTurbine, non alio motu per tecta cucurrit,Quam solet aetherio lampas discurrere sulco,Materiaque carens atque ardens aere solo.Illa lues clausa paullum revocavit ab aulaUrbis in auxilium populos. Nec tempora cladisPerdidit in somnos, sed caeca nocte carinisInsiluit Caesar, semper feliciter ususPraecipiti cursu bellorum, et tempore rapto.Tunc claustrum pelagi cepit Pharon. Insula quondamIn medio stetit illa mari, sub tempore vatisProteos: at nunc est Pellaeis proxima muris.Illa duci geminos bellorum praestitit usus:Abstulit excursus et fauces aequoris hosti;Caesaris auxiliis aditus et libera pontiOstia permisit. Nec poenas inde PothiniDistulit ulterius sed non qua debuit ira,Non cruce, non flammis, rabido non dente ferarum;Heu facinus! cervix gladio male caesa pependit:Magni morte perit! Nec non, subrepta paratisA famulo Ganymede dolis, pervenit ad hostes