Quis furor hic, o Phoebe, doce: quo tela manusqueRomanae miscent acies, bellumque sine hoste est?Quo diversa feror? Primos me ducis in ortus,Qua mare Lagei mutatur gurgite Nili.Hunc ego, fluminea deformis truncus arenaQui iacet, agnosco: dubiam super aequora SyrtinArentemque feror Libyen, quo tristis ErinnysTranstulit Emathias acies. Nunc desuper AlpisNubiferae colles, atque aeriam PyrenenAbripimur. Patriae sedes remeamus in urbis,Impiaque in medio peraguntur bella senatu.Consurgunt partes iterum, totumque per orbemRursus eo. Nova da mihi cernere litora Ponti,Telluremque novam: vidi iam, Phoebe, Philippos.Haec ait, et lasso iacuit defecta furore.