tunc pecudum faciles humana ad murmura linguae,Monstrosique hominum partus numeroque modoqueMembrorum, matremque suus conterruit infans:Diraque per populum Cumanae carmina vatisVulgantur. Tunc, quos sectis Bellona lacertisSaeva movet, cecinere deos: crinemque rotantesSanguineum populis ulularunt tristia Galli.Compositis plenae gemuerunt ossibus urnae.Tunc fragor armorum, magnaeque per avia vocesAuditae nemorum: et venientes comminus umbrae.Quique colunt iunctos extremis moenibus agros,Diffugiunt: ingens urbem cingebat Erinnys,Excutiens pronam flagranti vertice pinum,Stridentesque comas: Thebanam qualis AgavenImpulit, aut saevi contorsit tela LycurgiEumenis: aut qualem iussu Iunonis iniquaeHorruit Alcides, viso iam Dite, Megaeram.Insonuere tubae, et quanto clamore cohortesMiscentur, tantum nox atra silentibus umbrisEdidit. Et medio visi consurgere CampoTristia Sullani cecinere oracula manes:Tollentemque caput gelidas Anienis ad undasAgricolae fracto Marium fugere sepulchro.Haec propter placuit Tuscos de more vetustoAcciri vates. Quorum qui maximus aevoAruns incoluit desertae moenia Lucae,Fulminis edoctus motus, venasque calentesFibrarum, et monitus volitantis in aere pennae,Monstra iubet primum, nullo quae semine discorsProtulerat natura, rapi, sterilique nefandosEx utero fetus infaustis urere flammis.Mox iubet et totam pavidis a civibus urbemAmbiri, et festo purgantes moenia lustro,Longa per extremos pomoeria cingere finesPontifices, sacri quibus est permissa potestas.Turba minor ritu sequitur succincta Gabino,Vestalemque chorum ducit vittata sacerdos,Troianam soli cui fas vidisse Minervam.Tunc qui fata deum secretaque carmina servant,Et lotam parvo revocant Almone Cybellen: