Tu quoque laetatus converti proelia, Trevir:Et nunc tonse Ligur, quondam per colla decorsCrinibus effusis toti praelate Comatae:Et quibus immitis placatur sanguine diroTeutates, horrensque feris altaribus Hesus,Et Taranis Scythicae non mitior ara Dianae.Vos quoque, qui fortes animas, belloque peremtasLaudibus in longum vates dimittitis aevum,Plurima securi fudistis carmina, Bardi.Et vos barbaricos ritus moremque sinistrumSacrorum, Druidae, positis repetistis ab armis.Solis nosse deos et coeli numina vobis,Aut solis nescire datum. Nemora alta remotisIncolitis lucis. Vobis auctoribus, umbraeNon tacitas Erebi sedes Ditisque profundiPallida regna petunt: regit idem spiritus artusOrbe alio: longae (canitis si cognita) vitaeMors media est. Certe populi, quos despicit Arctos,Felices errore suo, quos ille timorumMaximus haud urget, leti metus. Inde ruendiIn ferrum mens prona viris, animaeque capacesMortis: et ignavum, rediturae parcere vitae.Et vos, cirrigeros bellis arcere CaycosOppositi, petitis Romam, Rhenique ferocesDeseritis ripas, et apertum gentibus orbem.Caesar, ut immensae collecto robore viresAudendi maiora fidem fecere, per omnemSpargitur Italiam, vicinaque moenia complet.Vana quoque ad veros accessit fama timores,Irrupitque animos populi, clademque futuramIntulit, et velox properantis nuntia belliInnumeras solvit falsa in praeconia linguas.Est, qui, tauriferis ubi se Mevania campisExplicat, audaces ruere in certamina turmasAdferat, et, qua Nar Tiberino illabitur amni,Barbaricas saevi discurrere Caesaris alas:Ipsum, omnes aquilas collataque signa ferentem,Agmine non uno densisque incedere castris.Nec, qualem meminere, vident: maiorque ferusqueMentibus occurrit, victoque immanior hoste.