Bella per Emathios plus quam civilia camposIusque datum sceleri canimus, populumque potentemIn sua victrici conversum viscera dextra,Cognatasque acies, et rupto foedere regni,Certatum totis concussi viribus orbisIn commune nefas, infestisque obvia signisSigna, pares aquilas, et pila minantia pilis.Quis furor, o cives, quae tanta licentia ferri,Gentibus invisis Latium praebere cruorem?Cumque superba foret Babylon spolianda tropaeisAusoniis, umbraque erraret Crassus inulta,Bella geri placuit nullos habitura triumphos?Heu quantum terrae potuit pelagique parariHoc, quem civiles hauserunt, sanguine, dextrae,Unde venit Titan, et nox ubi sidera condit,Quaque dies medius flagrantibus aestuat horis,Et qua bruma, rigens ac nescia vere remitti,Adstringit Scythico glacialem frigore pontum!Sub iuga iam Seres, iam barbarus isset Araxes,Et gens si qua iacet nascenti conscia Nilo.Tunc, si tantus amor belli tibi, Roma, nefandi,Totum sub Latias leges cum miseris orbem,In te verte manus: nondum tibi defuit hostis.At nunc semirutis pendent quod moenia tectisUrbibus Italiae, lapsisque ingentia murisSaxa iacent, nulloque domus custode tenenturRarus et antiquis habitator in urbibus errat,Horrida quod dumis multosque inarata per annosHesperia est, desuntque manus poscentibus arvis,Non tu, Pyrrhe ferox, nec tantis cladibus auctorPoenus erit: nulli penitus discindere ferroContigit: alta sedent civilis vulnera dextrae.Quodsi non aliam venturo fata NeroniInvenere viam, magnoque aeterna paranturRegna deis, coelumque suo servire tonantiNon nisi saevorum potuit post bella Gigantum:Iam nihil, o superi, querimur: scelera ipsa nefasqueHac mercede placent: diros Pharsalia camposImpleat, et Poeni saturentur sanguine manes;Ultima funesta concurrant proelia Munda.