Post haec, ut valeat, quo pacto rem gerat et se,ut placeat iuveni percontare utque cohorti,si dicet, recte, primum gaudere, subindepraeceptum auriculis hoc instillare memento:ut tu fortunam, sic nos te, Celse, feremus.Septimius, Claudi, nimirum intellegit unus,quanti me facias, nam cum rogat et prece cogitscilicet ut tibi se laudare et tradere coner,dignum mente domoque legentis honesta Neronis,munere cum fungi propioris censet amici,quid possim videt ac novit me valdius ipso.multa quidem dixi cur excusatus abirem;sed timui mea ne finxisse minora putarer,dissimilator opis propriae, mihi commodus uni.sic ego, maioris fugiens opprobria culpae,frontis ad urbanae descendi praemia, quod sidepositum laudas ob amici iussa pudorem,scribe tui gregis hunc et fortem crede bonumque.Urbis amatorem Fuscum salvere iubemusruris amatores, hac in re scilicet unamultum dissimiles, at cetera paene gemellifraternis animis (quidquid negat alter, et alter)adnuimus pariter vetuli notique columbi.Tu nidum servas; ego laudo ruris amoenirivos et musco circumlita saxa nemusque.quid quaeris? vivo et regno, simul ista reliquiquae vos ad caelum effertis rumore secundo,utque sacerdotis fugitivus liba recuso;pane egeo iam mellitis potiore placentis.Vivere Naturae si convenienter oportet,ponendaeque domo quaerenda est area primum,novistine locum potiorem rure beato?est ubi plus tepeant hiemes, ubi gratior auraleniat et rabiem Canis et momenta Leonis,cum semel accepit Solem furibundus acutum?est ubi divellat somnos minus invida Cura?deterius Libycis olet aut nitet herba lapillis?purior in vicis aqua tendit rumpere plumbum,quam quae per pronum trepidat cum murmure rivum?nempe inter varias nutritur silva columnas,