post nonam venies: nunc i, rem strenuus auge.”ut ventum ad cenam est, dicenda tacenda locutustandem dormitum dimittitur. Hic ubi saepeoccultum visus decurrere piscis ad hamum,mane cliens et iam certus conviva, iubeturrura suburbana indictis comes ire Latinis,impositus mannis arvum caelumque Sabinumnon cessat laudare, videt ridetque Philippus,et sibi dum requiem, dum risus undique quaerit,dum septem donat sestertia, mutua septempromittit, persuadet uti mercetur agellum.mercatur. ne te longis ambagibus ultraquam satis est morer, ex nitido fit rusticus atquesulcos et vineta crepat mera, praeparat ulmos,immoritur studiis et amore senescit habendi.verum ubi oves furto, morbo periere capellae,spem mentita seges, bos est enectus arando,offensus damnis media de nocte caballumarripit iratusque Philippi tendit ad aedis.quem simul aspexit scabrum intonsumque Philippus,durus, ait, “Voltei, nimis attentusque viderisesse mihi.” “pol, me miserum, patrone, vocares,si velles,” inquit, “verum mihi ponere nomen.quod te per Genium dextramque deosque Penatisobsecro et obtestor, vitae me redde priori!”Qui semel aspexit, quantum dimissa petitispraestent, mature redeat repetatque relicta.metiri se quemque suo modulo ae pede verum est.Celso gaudere et bene rem gerere AlbinovanoMusa rogata refer, comiti scribaeque Neronis,si quaeret quid agam, dic multa et pulchra minantemvivere nec recte nec suaviter; haud quia grandocontuderit vitis oleamque momorderit aestus,nec quia longinquis armentum aegrotet in agris;sed quia mente minus validus quam corpore totonil audire velim, nil discere, quod levet aegrum;fidis offendar medicis, irascar amicis,cur me funesto properent arcere veterno;quae nocuere sequar, fugiam quae profore credam;Romae Tibur amem ventosus, Tibure Romam.