hunc ego, non alio dictum prius ore, Latinusvolgavi fidicen. iuvat immemorata ferentemingenuis oculisque legi manibusque teneri.Scire velis, mea cur ingratus opuscula lectorlaudet ametque domi, premat extra limen iniquus:non ego ventosae plebis suffragia venorimpensis cenarum et tritae munere vestis;non ego, nobilium scriptorum auditor et ultor,grammaticas ambire tribus et pulpita dignor.hinc illae lacrimae. “spissis indigna theatrisscripta pudet recitare et nugis addere pondus,”si dixi, rides, ait, “et Iovis auribus istaservas: fidis enim manare poetica mellate solum, tibi pulcher.” ad haec ego naribus utiformido et, luctantis acuto ne secer ungui,displicet iste locus, clamo et diludia posco,ludus enim genuit trepidum certamen et iram,ira truces inimicitias et funebre bellum.Vertumnum Ianumque, liber, spectare videris,scilicet ut prostes Sosiorum pumice mundus.odisti clavis et grata sigilla pudico;paucis ostendi gemis et communia laudas,non ita nutritus, fuge quo descendere gestis.non erit emisso reditus tibi. “quid miser egi?quid volui?” dices, ubi quis te laeserit, et scisin breve te cogi, cum plenus languet amator.Quod si non odio peccantis desipit augur,carus eris Romae, donec te deserat aetas;contrectatus ubi manibus sordeseere volgicoeperis, aut tineas pasees taciturnus inertisaut fugies Uticam aut vinctus mitteris Ilerdam.ridebit monitor non exauditus, ut illequi male parentem in rupes protrusit asellumiratus: quis enim invitum servare laboret?hoc quoque te manet, ut pueros elementa docentemoccupet extremis in vicis balba senectus.Cum tibi sol tepidus pluris admoverit auris,me libertino natum patre et in tenui remaiores pinnas nido extendisse loqueris,ut quantum generi demas virtutibus addas;