“indotata mihi soror est, paupercula mater,et fundus nec vendibilis nec pascere firmus,”qui dicit, clamat, victum date! succinit alter,et mihi! dividuo findetur munere quadra,sed tacitus pasci si posset corvus, haberetplus dapis et rixae multo minus invidiaeque.Brundisium comes aut Surrentum ductus amoenumqui queritur salebras et acerbum frigus et imbres,aut cistam effractam et subducta viatica plorat,nota refert meretricis acumina, saepe catellam,saepe periscelidem raptam sibi flentis, uti moxnulla fides damnis verisque doloribus adsit,nec semel irrisus triviis attollere curatfracto crure planum, licet illi plurima manetlacrima, per sanctum iuratus dicat Osirim:credite, non ludo; crudeles, tollite claudum!quaere peregrinum, vicinia rauca reclamat.Si bene te novi, metues, liberrime Lolli,scurrantis speciem praebere, professus amicumut matrona meretrici dispar erit atquediscolor, infido scurrae distabit amicus,est huic diversum vitio vitium prope maius,asperitas agrestis et inconcinna gravisque,quae se commendat tonsa cute, dentibus atris,dum volt libertas dici mera veraque virtus,virtus est medium vitiorum et utrimque reductum.alter in obsequium plus aequo pronus et imiderisor lecti sic nutum divitis horret,sic iterat voces et verba cadentia tollit,ut puerum saevo credas dictata magistroreddere vel partis mimum tractare secundas.alter rixatur de lana saepe caprina,propugnat nugis armatus: “scilicet, ut nonsit mihi prima fides, et vere quod placet ut nonacriter elatrem! pretium aetas altera sordet.”ambigitur quid enim? Castor sciat an Dolichos plus;Brundisium Minuci melius via ducat an Appi.Quem damnosa Venus, quem praeceps alea nudat,gloria quem supra vires et vestit et unguit,quem tenet argenti sitis importuna famesque,