defer; nil Grosphus nisi verum orabit et aequum,vilis amicorum est annona, bonis ubi quid deest.Ne tamen ignores, quo sit Romana loco res,Cantaber Agrippae, Claudi virtute NeronisArmenius cecidit; ius imperiumque PhraatesCaesaris accepit genibus minor; aurea frugesItaliae pleno defudit Copia cornu.Ut proficiscentem docui te saepe diuque,Augusto reddes signata volumina, Vini,si validus, si laetus erit, si denique poscet;ne studio nostri pecces odiumque libellissedulus importes opera vehemente minister.si te forte meae gravis uret sarcina chartae,abicito potius, quam quo perferre iuberisclitellas ferus impingas, Asinaeque paternumcognomen vertas in risum et fabula fias.Viribus uteris per divos, flumina, lamas.victor propositi simul ac perveneris illuc,sic positum servabis onus, ne forte sub alafasciculum portes librorum ut rusticus agnum,ut vinosa glomus furtivae Pyrria lanae,ut cum pilleolo soleas conviva tribulis.neu volgo narres te sudavisse ferendocarmina, quae possint oculos aurisque morariCaesaris, oratus multa prece, nitere porro,vade; vale; cave ne titubes mandataque frangas.Vilice silvarum et milli me reddentis agelli,quem tu fastidis, habitatum quinque focis etquinque bonos solitum Variam dimittere patres,certemus, spinas animone ego fortius an tuevellas agro, et melior sit Horatius an res.Me quamvis Lamiae pietas et cura moratur,fratrem maerentis, rapto de fratre dolentisinsolabiliter, tamen istuc mens animusquefert et amat spatiis obstantia rumpere claustra,rure ego viventem, tu dicis in urbe beatum.cui placet alterius, sua nimirum est odio sors.stultus uterque locum immeritum causatur inique:in culpa est animus, qui se non effugit umquam.Tu mediastinus tacita prece rura petebas,