invisum agricolis sidus, venisse: ruebatflumen ut hibernum, fertur quo rara securis.tum Praenestinus salso multoque fluentiexpressa arbusto regerit convicia, durusvindemiator et invictus, cui saepe viatorcessisset magna conpellans voce cuculum.at Graecus, postquam est Italo perfusus aceto,Persius exclamat: ‘per magnos, Brute, Deos teoro, qui reges consueris tollere, cur nonhunc Regem iugulas? operum hoc, mihi crede, tuorum est.’Olim truncus eram ficulnus, inutile lignum,cum faber, incertus scamnum faceretne Priapum,maluit esse Deum. Deus inde ego, furum aviumquemaxima formido; nam fures dextra coercetobscaenoque ruber porrectus ab inguine palus,ast inportunas volucres in vertice harundoterret fixa vetatque novis considere in hortis.huc prius angustis eiecta cadavera cellisconservus vili portanda locabat in arca;hoc miserae plebi stabat commune sepulcrum;Pantolabo scurrae Nomentanoque nepotimille pedes in fronte, trecentos cippus in agrumhic dabat, heredes monumentum ne sequeretur.nunc licet Esquiliis habitare salubribus atqueaggere in aprico spatiari, quo modo tristesalbis informem spectabant ossibus agrum,cum mihi non tantum furesque feraeque suetaehunc vexare locum curae sunt atque laboriquantum carminibus quae versant atque venenishumanos animos: has nullo perdere possumnec prohibere modo, simul ac vaga luna decorumprotulit os, quin ossa legant herbasque nocentis.vidi egomet nigra succinctam vadere pallaCanidiam pedibus nudis passoque capillo,cum Sagana maiore ululantem: pallor utrasquefecerat horrendas adspectu. scalpere terramunguibus et pullam divellere mordicus agnamcoeperunt; cruor in fossam confusus, ut indemanis elicerent animas responsa daturas.lanea et effigies erat altera cerea: maior