atque haec rara cadat dura inter saepe pericla.hic se praecipitem tecto dedit, ille flagellisad mortem caesus, fugiens hic decidit acrempraedonum in turbam, dedit hic pro corpore nummos,hunc perminxerunt calones; quin etiam illudaccidit, ut cuidam testis caudamque salacemdemeterent ferro. ‘iure’ omnes: Galba negabat.tutior at quanto merx est in classe secunda,libertinarum dico — Sallustius in quasnon minus insanit quam qui moechatur. at hic si,qua res, qua ratio suaderet quaque modestemunifico esse licet, vellet bonus atque benignusesse, daret quantum satis esset nec sibi damnodedecorique foret. verum hoc se amplectitur uno,hoc amat et laudat: ‘matronam nullam ego tango’,ut quondam Marsaeus, amator Originis ille,qui patrium mimae donat fundumque laremque,‘nil fuerit mi’ inquit ‘cum uxoribus umquam alienis.’verum est cum mimis, est cum meretricibus, undefama malum gravius quam res trahit. an tibi abundepersonam satis est, non illud, quidquid ubiqueofficit, evitare? bonam deperdere famam,rem patris oblimare malum est ubicumque. quid inter-est in matrona, ancilla peccesne togata?Villius in Fausta, Sullae gener, hoc miser unonomine deceptus, poenas dedit usque superquequam satis est, pugnis caesus ferroque petitus,exclusus fore, cum Longarenus foret intus.huic si muttonis verbis mala tanta videntidiceret haec animus ‘quid vis tibi? numquid ego a temagno prognatum deposco consule cunnumvelatumque stola, mea cum conferbuit ira?’quid responderet? ‘magno patre nata puella est.’at quanto meliora monet pugnantiaque istisdives opis natura suae, tu si modo rectedispensare velis ac non fugienda petendisinmiscere. tuo vitio rerumne labores,nil referre putas? quare, ne paeniteat te,desine matronas sectarier, unde laborisplus haurire mali est quam ex re decerpere fructus.