vestiunt lanae: mihi parva rura etspiritum Graiae tenuem CamenaeParca non mendax dedit et malignumspernere volgus.Cur me querelis exanimas tuis?nec dis amicum est nec mihi te priusobire, Maecenas, mearumgrande decus columenque rerum.a, te meae si partem animae rapitmaturior vis, quid moror altera,nec carus aeque nec superstesinteger? ille dies utramqueducet ruinam. non ego perfidumdixi sacramentum ibimus, ibimus,utcumque praecedes, supremumcarpere iter comites parati.me nec Chimaerae spiritus igneaenec si resurgat centimanus Gyasdivellet umquam: sic potentiIustitiae placitumque Parcis.seu Libra seu me Scorpios adspicitformidolosus pars violentiornatalis horae seu tyrannusHesperiae Capricornus undae:utrumque nostrum incredibili modoconsentit astrum; te Iovis inpiotutela Saturno refulgenseripuit volucrisque Fatitardavit alas, cum populus frequenslaetum theatris ter crepuit sonum;me truncus inlapsus cerebro,sustulerat, nisi Faunus ictumdextra levasset, Mercurialiumcustos virorum. reddere victimasaedemque votivam memento;nos humilem feriemus agnam.Non ebur neque aureummea renidet in domo lacunar,non trabes Hymettiaepremunt columnas ultima recisas