Parcus deorum cultor et infrequens,insanientis dum sapientiaeconsultus erro, nunc retrorsumvela dare atque iterare cursuscogor relictos: namque Diespiter,igni corusco nubila dividensplerumque, per purum tonantisegit equos volucremque currum,quo bruta tellus et vaga flumina,quo Styx et invisi horrida Taenarisedes Atlanteusque finisconcutitur. valet ima summismutare et insignem attenuat deusobscura promens; hinc apicem rapax:Fortuna cum stridore acutosustulit, hic posuisse gaudet.O diva, gratum quae regis Antium,praesens vel imo tollere de gradumortale corpus vel superbosvertere funeribus triumphos:te pauper ambit sollicita preceruris colonus, te dominam aequorisquicumque Bithyna lacessitCarpathium pelagus carina;te Dacus asper, te profugi Scythaeurbesque gentesque et Latium feroxregumque matres barbarorum etpurpurei metuunt tyranni,iniurioso ne pede proruasstantem columnam neu populus frequensad arma, cessantis ad armaconcitet imperiumque frangat;te semper anteit saeva Necessitas,clavos trabalis et cuneos manugestans aena nec severusuncus abest liquidumque plumbum;te Spes et albo rara Fides colitvelata panno nec comitem abnegat,utcumque mutata potentisveste domos inimica linquis,