Vitas hinnuleo me similis, Chloe,quaerenti pavidam montibus aviismatrem non sine vanoaurarum et siluae metu.nam seu mobilibus veris inhorruitadventus foliis seu virides rubumdimovere lacertae,et corde et genibus tremit.atqui non ego te tigris ut asperaGaetulusve leo frangere persequor:tandem desine matremtempestiva sequi viro.Quis desiderio sit pudor aut modustam cari capitis? praecipe lugubriscantus, Melpomene, cui liquidam patervocem cum cithara dedit.ergo Quintilium perpetuus soporurget? cui Pudor et Iustitiae sororincorrupta Fides nudaque Veritasquando ullum inveniet parem?multis ille bonis flebilis occidit,nulli flebilior quam tibi, Vergili.tu, frustra pius, heu non ita creditumposcis Quintilium deos.quid? si Threicio blandius Orpheoauditam moderere arboribus fidem,num vanae redeat sanguis imagini,quam virga semel horridanon lenis precibus fata recluderenigro conpulerit Mercurius gregi?durum: sed levius fit patientiaquidquid corrigere est nefas.Parcius iunctas quatiunt fenestrasiactibus crebris iuvenes protervinec tibi somnos adimunt amatqueianua limen,quae prius multum facilis movebatcardines. audis minus et minus iam:“me tuo longas pereunte noctes,Lydia, dormis?”