proturbant. Instat non setius ac rotat ensemfulmineum, donec Rutuli clamantis in orecondidit adverso et moriens animam abstulit hosti.Tum super exanimum sese proiecit amicumconfossus placidaque ibi demum morte quievit.Fortunati ambo! Siquid mea carmina possunt,nulla dies umquam memori vos eximet aevo,dum domus Aeneae Capitoli immobile saxumaccolet imperiumque pater Romanus habebit.Victores praeda Rutuli spoliisque potitiVolcentem exanimum flentes in castra ferebant.Nec minor in castris luctus Rhamnete repertoexsangui et primis una tot caede peremptis,Serranoque Numaque. Ingens concursus ad ipsacorpora seminecisque viros tepidaque recentemcaede locum et plenos spumanti sanguine rivos.Agnoscunt spolia inter se galeamque nitentemMessapi et multo phaleras sudore receptas.Et iam prima novo spargebat lumine terrasTithoni croceum linquens Aurora cubile:iam sole infuso, iam rebus luce retectisTurnus in arma viros, armis circumdatus ipse,suscitat, aeratasque acies in proelia cogitquisque suas variisque acuunt rumoribus iras.Quin ipsa arrectis (visu miserabile) in hastispraefigunt capita et multo clamore sequunturEuryali et Nisi.Aeneadae duri murorum in parte sinistraopposuere aciem, nam dextera cingitur amni,ingentisque tenent fossas et turribus altisstant maesti; simul ora virum praefixa movebant,nota nimis miseris atroque fluentia tabo.Interea pavidam volitans pennata per urbemnuntia Fama ruit matrisque adlabitur aurisEuryali. At subitus miserae calor ossa reliquit,excussi manibus radii revolutaque pensa.Evolat infelix et femineo ululatu,scissa comam, muros amens atque agmina cursuprima petit, non illa virum, non illa periclitelorumque memor; caelum dehinc questibus implet: