tu vatem, tu, diva, mone. Dicam horrida bella,dicam acies actosque animis in funera regesTyrrhenamque manum totamque sub arma coactamHesperiam. Maior rerum mihi nascitur ordo,maius opus moveo.Rex arva Latinus et urbesiam senior longa placidas in pace regebat.Hunc Fauno et nympha genitum Laurente Maricaaccipimus, Fauno Picus pater isque parentemte, Saturne, refert, tu sanguinis ultimus auctor.filius huic fato divom prolesque virilisnulla fuit primaque oriens erepta iuventa est.Sola domum et tantas servabat filia sedes,iam matura viro, iam plenis nubilis annis.Multi illam magno e Latio totaque petebantAusonia. Petit ante alios pulcherrimus omnisTurnus, avis atavisque potens, quem regia coniunxadiungi generum miro properabat amore;sed variis portenta deum terroribus obstant.Laurus erat tecti medio in penetralibus altis,sacra comam multosque metu servata per annos,quam pater inventam, primas cum conderet arces,ipse ferebatur Phoebo sacrasse LatinusLaurentisque ab ea nomen posuisse colonis.Huius apes summum densae (mirabile dictu),stridore ingenti liquidum trans aethera vectae,obsedere apicem, ex pedibus per mutua nexisexamen subitum ramo frondente pependit.Continuo vates: Externum cernimus, inquit,adventare virum et partis petere agmen easdempartibus ex isdem et summa dominarier arce.Praeterea, castis adolet dum altaria taediset iuxta genitorem adstat Lavinia virgo,visa (nefas) longis comprendere crinibus ignem,atque omnem ornatum flamma crepitante cremariregalisque accensa comas, accensa coronaminsignem gemmis, tum fumida lumine fulvoinvolvi ac totis Volcanum spargere tectis.Id vero horrendum ac visu mirabile ferri:namque fore inlustrem fama fatisque canebantipsam, sed populo magnum portendere bellum.