vosque, ait, O fidi Troiae salvete penates:hic domus, haec patria est. Genitor mihi talia namque(nunc repeto) Anchises fatorum arcana reliquit:cum te, nate, fames ignota ad litora vectumaccisis coget dapibus consumere mensas,tum sperare domos defessus ibique mementoprima locare manu molirique aggere tecta.Haec erat illa fames; haec nos suprema manebat,exiliis positura modum.Quare agite et primo laeti cum lumine solisquae loca, quive habeant homines, ubi moenia gentis,vestigemus et a portu diversa petamus.Nunc pateras libate Iovi precibusque vocateAnchisen genitorem, et vina reponite mensis.Sic deinde effatus frondenti tempora ramoimplicat et geniumque loci primamque deorumTellurem nymphasque et adhuc ignota precaturflumina, tum Noctem Noctisque orientia signaIdaeumque Iovem Phrygiamque ex ordine matreminvocat et duplicis caeloque ereboque parentis.Hic pater omnipotens ter caelo clarus ab altointonuit radiisque ardentem lucis et auroipse manu quatiens ostendit ab aethere nubem.Diditur hic subito Troiana per agmina rumoradvenisse diem, quo debita moenia condant.Certatim instaurant epulas atque omine magnocrateras laeti statuunt et vina coronant.Postera cum prima lustrabat lampade terrasorta dies, urbem et finis et litora gentisdiversi explorant: haec fontis stagna Numici,hunc Thybrim fluvium, hic fortis habitare Latinos.Tum satus Anchisa delectos ordine ab omnicentum oratores augusta ad moenia regisire iubet, ramis velatos Palladis omnis,donaque ferre viro pacemque exposcere Teucris.Haud mora, festinant iussi rapidisque ferunturpassibus. Ipse humili designat moenia fossamoliturque locum primasque in litore sedescastrorum in morem pinnis atque aggere cingit.Iamque iter emensi turris ac tecta Latinorum