Quis te, magne Cato, tacitum, aut te, Cosse, relinquat?Quis Gracchi genus, aut geminos, duo fulmina belli,Scipiadas, cladem Libyae, parvoque potentemFabricium vel te sulco Serrane, serentem?quo fessum rapitis, Fabii? Tu Maxumus ille es,unus qui nobis cunctando restituis rem.Excudent alii spirantia mollius aera,credo equidem, vivos ducent de marmore voltus,orabunt causas melius, caelique meatusdescribent radio, et surgentia sidera dicent:tu regere imperio populos, Romane, memento;hae tibi erunt artes; pacisque imponere morem,parcere subiectis, et debellare superbos.Sic pater Anchises, atque haec mirantibus addit:Aspice, ut insignis spoliis Marcellus opimisingreditur, victorque viros supereminet omnes!Hic rem Romanam, magno turbante tumultu,sistet, eques sternet Poenos Gallumque rebellem,tertiaque arma patri suspendet capta Quirino.Atque hic Aeneas; una namque ire videbategregium forma iuvenem et fulgentibus armis,sed frons laeta parum, et deiecto lumina voltu:Quis, pater, ille, virum qui sic comitatur euntem?Filius, anne aliquis magna de stirpe nepotum?Quis strepitus circa comitum! Quantum instar in ipso!Sed nox atra caput tristi circumvolat umbra.Tum pater Anchises, lacrimis ingressus obortis:O gnate, ingentem luctum ne quaere tuorum;ostendent terris hunc tantum fata, neque ultraesse sinent. Nimium vobis Romana propagovisa potens, Superi, propria haec si dona fuissent.Quantos ille virum magnam Mavortis ad urbemcampus aget gemitus, vel quae, Tiberine, videbisfunera, cum tumulum praeterlabere recentem!Nec puer Iliaca quisquam de gente Latinosin tantum spe tollet avos, nec Romula quondamullo se tantum tellus iactabit alumno.Heu pietas, heu prisca fides, invictaque bellodextera! Non illi se quisquam impune tulissetobvius armato, seu cum pedes iret in hostem,