lustrabat studio recolens, omnemque suorumforte recensebat numerum carosque nepotes,fataque fortunasque virum moresque manusque.Isque ubi tendentem adversum per gramina videtAenean, alacris palmas utrasque tetendit,effusaeque genis lacrimae, et vox excidit ore:Venisti tandem, tuaque exspectata parentivicit iter durum pietas? Datur ora tueri,nate, tua, et notas audire et reddere voces?Sic equidem ducebam animo rebarque futurum,tempora dinumerans, nec me mea cura fefellit.Quas ego te terras et quanta per aequora vectumaccipio! quantis iactatum, nate, periclis!Quam metui, ne quid Libyae tibi regna nocerent!Ille autem: Tua me, genitor, tua tristis imago,saepius occurrens, haec limina tendere adegit:stant sale Tyrrheno classes. Da iungere dextram,da, genitor, teque amplexu ne subtrahe nostro.Sic memorans, largo fletu simul ora rigabat.Ter conatus ibi collo dare brachia circum,ter frustra comprensa manus effugit imago,par levibus ventis volucrique simillima somno.Interea videt Aeneas in valle reductaseclusum nemus et virgulta sonantia silvis,Lethaeumque, domos placidas qui praenatat, amnem.Hunc circum innumerae gentes populique volabant;ac—velut in pratis ubi apes aestate serenafloribus insidunt variis, et candida circumlilia funduntur—strepit omnis murmure campus.Horrescit visu subito, causasque requiritinscius Aeneas, quae sint ea flumina porro,quive viri tanto complerint agmine ripas.Tum pater Anchises: Animae, quibus altera fatocorpora debentur, Lethaei ad fluminis undamsecuros latices et longa oblivia potant.Has equidem memorare tibi atque ostendere coram,iampridem hanc prolem cupio enumerare meorum,quo magis Italia mecum laetere reperta.O pater, anne aliquas ad caelum hinc ire putandum estsublimis animas, iterumque ad tarda reverti