lugentes campi: sic illos nomine dicunt.Hic, quos durus amor crudeli tabe peredit,secreti celant calles et myrtea circumsilva tegit; curae non ipsa in morte relinquunt.His Phaedram Procrimque locis, maestamque Eriphylencrudelis nati monstrantem volnera, cernit,Evadnenque et Pasiphaën; his Laodamiait comes, et iuvenis quondam, nunc femina, Caeneus,rursus et in veterem fato revoluta figuram.Inter quas Phoenissa recens a volnere Didoerrabat silva in magna; quam Troius herosut primum iuxta stetit adgnovitque per umbrasobscuram, qualem primo qui surgere menseaut videt, aut vidisse putat per nubila lunam,demisit lacrimas, dulcique adfatus amore est:Infelix Dido, verus mihi nuntius ergovenerat exstinctam, ferroque extrema secutam?Funeris heu tibi causa fui? Per sidera iuro,per superos, et si qua fides tellure sub ima est,invitus, regina, tuo de litore cessi.Sed me iussa deum, quae nunc has ire per umbras,per loca senta situ cogunt noctemque profundam,imperiis egere suis; nec credere quivihunc tantum tibi me discessu ferre dolorem.Siste gradum, teque aspectu ne subtrahe nostro.Quem fugis? Extremum fato, quod te adloquor, hoc est.Talibus Aeneas ardentem et torva tuentemlenibat dictis animum, lacrimasque ciebat.Illa solo fixos oculos aversa tenebat,nec magis incepto voltum sermone movetur,quam si dura silex aut stet Marpesia cautes.tandem corripuit sese, atque inimica refugitin nemus umbriferum, coniunx ubi pristinus illirespondet curis aequatque Sychaeus amorem.Nec minus Aeneas, casu concussus iniquo,prosequitur lacrimis longe, et miseratur euntem.Inde datum molitur iter. Iamque arva tenebantultima, quae bello clari secreta frequentant.Hic illi occurrit Tydeus, hic inclutus armisParthenopaeus et Adrasti pallentis imago;