Inde ubi venere ad fauces grave olentis Averni,tollunt se celeres, liquidumque per aëra lapsaesedibus optatis geminae super arbore sidunt,discolor unde auri per ramos aura refulsit.Quale solet silvis brumali frigore viscumfronde virere nova, quod non sua seminat arbos,et croceo fetu teretis circumdare truncos,talis erat species auri frondentis opacailice, sic leni crepitabat brattea vento.Corripit Aeneas extemplo avidusque refringitcunctantem, et vatis portat sub tecta Sibyllae.Nec minus interea Misenum in litore Teucriflebant, et cineri ingrato suprema ferebant.Principio pinguem taedis et robore sectoingentem struxere pyram, cui frondibus atrisintexunt latera, et ferales ante cupressosconstituunt, decorantque super fulgentibus armis.Pars calidos latices et aëna undantia flammisexpediunt, corpusque lavant frigentis et unguunt.Fit gemitus. Tum membra toro defleta reponunt,purpureasque super vestes, velamina nota,coniciunt. Pars ingenti subiere feretro,triste ministerium, et subiectam more parentumaversi tenuere facem. Congesta cremanturturea dona, dapes, fuso crateres olivo.Postquam conlapsi cineres et flamma quievitreliquias vino et bibulam lavere favillam,ossaque lecta cado texit Corynaeus aëno.Idem ter socios pura circumtulit unda,spargens rore levi et ramo felicis olivae,lustravitque viros, dixitque novissima verba.At pius Aeneas ingenti mole sepulcrumimponit, suaque arma viro, remumque tubamque,monte sub aërio, qui nunc Misenus ab illodicitur, aeternumque tenet per saecula nomen.His actis, propere exsequitur praecepta Sibyllae.Spelunca alta fuit vastoque immanis hiatu,scrupea, tuta lacu nigro nemorumque tenebris,quam super haud ullae poterant impune volantestendere iter pennis—talis sese halitus atris