accepit Roma, et patrium servavit honorem;Troiaque nunc pueri, Troianum dicitur agmen.Hac celebrata tenus sancto certamina patri.Hic primum fortuna fidem mutata novavit.Dum variis tumulo referunt sollemnia ludis,Irim de caelo misit Saturnia IunoIliacam ad classem, ventosque adspirat eunti,multa movens, necdum antiquum saturata dolorem.Illa, viam celerans per mille coloribus arcum,nulli visa cito decurrit tramite virgo.Conspicit ingentem concursum, et litora lustrat,desertosque videt portus classemque relictam.At procul in sola secretae Troades actaamissum Anchisen flebant, cunctaeque profundumpontum adspectabant flentes. Heu tot vada fessiset tantum superesse maris! vox omnibus una.Urbem orant; taedet pelagi perferre laborem.Ergo inter medias sese haud ignara nocendiconicit, et faciemque deae vestemque reponit;fit Beroë, Tmarii coniunx longaeva Dorycli,cui genus et quondam nomen natique fuissent;ac sic Dardanidum mediam se matribus infert:O miserae, quas non manus inquit Achaïca bellotraxerit ad letum patriae sub moenibus! O gensinfelix, cui te exitio Fortuna reservat?Septuma post Troiae exscidium iam vertitur aestas,cum freta, cum terras omnes, tot inhospita saxasideraque emensae ferimur, dum per mare magnumItaliam sequimur fugientem, et volvimur undis.Hic Erycis fines fraterni, atque hospes Acestes:quis prohibet muros iacere et dare civibus urbem?O patria et rapti nequiquam ex hoste Penates,nullane iam Troiae dicentur moenia? NusquamHectoreos amnes, Xanthum et Simoenta, videbo?Quin agite et mecum infaustas exurite puppes.Nam mihi Cassandrae per somnum vatis imagoardentes dare visa faces: Hic quaerite Troiam;hic domus est inquit vobis. Iam tempus agi res,nec tantis mora prodigiis. En quattuor araeNeptuno; deus ipse faces animumque ministrat.