Sic ait: illa gradum studio celerabat anili.At trepida, et coeptis immanibus effera Dido,sanguineam volvens aciem, maculisque trementisinterfusa genas, et pallida morte futura,interiora domus inrumpit limina, et altosconscendit furibunda rogos, ensemque recluditDardanium, non hos quaesitum munus in usus.Hic, postquam Iliacas vestes notumque cubileconspexit, paulum lacrimis et mente morata,incubuitque toro, dixitque novissima verba:Dulces exuviae, dum fata deusque sinebant,accipite hanc animam, meque his exsolvite curis.Vixi, et, quem dederat cursum fortuna, peregi,et nunc magna mei sub terras ibit imago.Urbem praeclaram statui; mea moenia vidi;ulta virum, poenas inimico a fratre recepi;felix, heu nimium felix, si litora tantumnumquam Dardaniae tetigissent nostra carinae!Dixit, et, os impressa toro, Moriemur inultae,sed moriamur ait. Sic, sic iuvat ire sub umbras:Hauriat hunc oculis ignem crudelis ab altoDardanus, et nostrae secum ferat omina mortis.Dixerat; atque illam media inter talia ferroconlapsam aspiciunt comites, ensemque cruorespumantem, sparsasque manus. It clamor ad altaatria; concussam bacchatur Fama per urbem.Lamentis gemituque et femineo ululatutecta fremunt; resonat magnis plangoribus aether,non aliter, quam si immissis ruat hostibus omnisKarthago aut antiqua Tyros, flammaeque furentesculmina perque hominum volvantur perque deorum.Audiit exanimis, trepidoque exterrita cursuunguibus ora soror foedans et pectora pugnisper medios ruit, ac morientem nomine clamat:Hoc illud, germana, fuit? Me fraude petebas?Hoc rogus iste mihi, hoc ignes araeque parabant?Quid primum deserta querar? Comitemne sororemsprevisti moriens? Eadem me ad fata vocasses:idem ambas ferro dolor, atque eadem hora tulisset.His etiam struxi manibus, patriosque vocavi