et Numidae infreni cingunt et inhospita Syrtis;hinc deserta siti regio, lateque furentesBarcaei. Quid bella Tyro surgentia dicam,germanique minas?Dis equidem auspicibus reor et Iunone secundahunc cursum Iliacas vento tenuisse carinas.Quam tu urbem, soror, hanc cernes, quae surgere regnaconiugio tali! Teucrum comitantibus armisPunica se quantis attollet gloria rebus!Tu modo posce deos veniam, sacrisque litatisindulge hospitio, causasque innecte morandi,dum pelago desaevit hiemps et aquosus Orion,quassataeque rates, dum non tractabile caelum.His dictis incensum animum inflammavit amore,spemque dedit dubiae menti, solvitque pudorem.Principio delubra adeunt, pacemque per arasexquirunt; mactant lectas de more bidentislegiferae Cereri Phoeboque patrique Lyaeo,Iunoni ante omnis, cui vincla iugalia curae.Ipsa, tenens dextra pateram, pulcherrima Didocandentis vaccae media inter cornua fundit,aut ante ora deum pinguis spatiatur ad aras,instauratque diem donis, pecudumque reclusispectoribus inhians spirantia consulit exta.Heu vatum ignarae mentes! quid vota furentem,quid delubra iuvant? Est mollis flamma medullasinterea, et tacitum vivit sub pectore volnus.Uritur infelix Dido, totaque vagatururbe furens, qualis coniecta cerva sagitta,quam procul incautam nemora inter Cresia fixitpastor agens telis, liquitque volatile ferrumnescius; illa fuga silvas saltusque peragratDictaeos; haeret lateri letalis arundo.Nunc media Aenean secum per moenia ducit,Sidoniasque ostentat opes urbemque paratam;incipit effari, mediaque in voce resistit;nunc eadem labente die convivia quaerit,Iliacosque iterum demens audire laboresexposcit, pendetque iterum narrantis ab ore.Post, ubi digressi, lumenque obscura vicissim