tollite me, Teucri; quascumque abducite terras;hoc sat erit. Scio me Danais e classibus unum,et bello Iliacos fateor petiisse Penatis;pro quo, si sceleris tanta est iniuria nostri,spargite me in fluctus, vastoque inmergite ponto.Si pereo, hominum manibus periisse iuvabit.Dixerat, et genua amplexus genibusque volutanshaerebat. Qui sit, fari, quo sanguine cretus,hortamur; quae deinde agitet fortuna, fateri.Ipse pater dextram Anchises, haud multa moratus,dat iuveni, atque animum praesenti pignore firmat.Ille haec, deposita tandem formidine, fatur:Sum patria ex Ithaca, comes infelicis Ulixi,nomine Achaemenides, Troiam genitore Adamastopaupere—mansissetque utinam fortuna!—profectus.Hic me, dum trepidi crudelia limina linquunt,inmemores socii vasto Cyclopis in antrodeseruere. Domus sanie dapibusque cruentis,intus opaca, ingens; ipse arduus, altaque pulsatsidera—Di, talem terris avertite pestem!—nec visu facilis nec dictu adfabilis ulli.Visceribus miserorum et sanguine vescitur atro.Vidi egomet, duo de numero cum corpora nostroprensa manu magna, medio resupinus in antro,frangeret ad saxum, sanieque aspersa natarentlimina; vidi atro cum membra fluentia tabomanderet, et tepidi tremerent sub dentibus artus.Haud impune quidem; nec talia passus Ulixes,oblitusve sui est Ithacus discrimine tanto.Nam simul expletus dapibus vinoque sepultuscervicem inflexam posuit, iacuitque per antrumimmensus, saniem eructans et frusta cruentoper somnum commixta mero, nos magna precatinumina sortitique vices, una undique circumfundimur, et telo lumen terebramus acuto,—ingens, quod torva solum sub fronte latebat,Argolici clipei aut Phoebeae lampadis instar,—et tandem laeti sociorum ulciscimur umbras.Sed fugite, O miseri, fugite, atque ab litore funemrumpite.