Iamque rubescebat stellis Aurora fugatis,cum procul obscuros collis humilemque videmusItaliam. Italiam primus conclamat Achates,Italiam laeto socii clamore salutant.Tum pater Anchises magnum cratera coronainduit, implevitque mero, divosque vocavitstans celsa in puppi:Di maris et terrae tempestatumque potentes,ferte viam vento facilem et spirate secundi.Crebrescunt optatae aurae portusque patescitiam propior, templumque adparet in arce Minervae.Vela legunt socii et proras ad litora torquent.Portus ab Euroo fluctu curvatus in arcum,obiectae salsa spumant aspargine cautes;ipse latet; gemino demittunt bracchia muroturriti scopuli, refugitque ab litore templum.Quattuor hic, primum omen, equos in gramine viditondentis campum late, candore nivali.Et pater Anchises: Bellum, O terra hospita, portasbello armantur equi, bellum haec armenta minantur.Sed tamen idem olim curru succedere suetiquadrupedes, et frena iugo concordia ferre;spes et pacis ait. Tum numina sancta precamurPalladis armisonae, quae prima accepit ovantis,et capita ante aras Phrygio velamur amictu;praeceptisque Heleni, dederat quae maxima, riteIunoni Argivae iussos adolemus honores.Haud mora, continuo perfectis ordine votis,cornua velatarum obvertimus antemarum,Graiugenumque domos suspectaque linquimus arva.Hinc sinus Herculei (si vera est fama) Tarenticernitur; attollit se diva Lacinia contra,Caulonisque arces et navifragum Scylaceum.Tum procul e fluctu Trinacria cernitur Aetna,et gemitum ingentem pelagi pulsataque saxaaudimus longe fractasque ad litora voces,exsultantque vada, atque aestu miscentur harenae.Et pater Anchises: Nimirum haec illa Charybdis:hos Helenus scopulos, haec saxa horrenda canebat.Eripite, O socii, pariterque insurgite remis!