Fama volat pulsum regnis cessisse paternisIdomenea ducem, desertaque litora Cretaehoste vacare domos, sedesque adstare relictas.Linquimus Ortygiae portus, pelagoque volamus,bacchatamque iugis Naxon viridemque Donysam,Olearon, niveamque Paron, sparsasque per aequorCycladas, et crebris legimus freta consita terris.Nauticus exoritur vario certamine clamor;hortantur socii: Cretam proavosque petamus!Prosequitur surgens a puppi ventus euntiset tandem antiquis Curetum adlabimur oris.Ergo avidus muros optatae molior urbis,Pergameamque voco, et laetam cognomine gentemhortor amare focos arcemque attollere tectis.Iamque fere sicco subductae litore puppes;conubiis arvisque novis operata iuventus;iura domosque dabam: subito cum tabida membris,corrupto caeli tractu, miserandaque venitarboribusque satisque lues et letifer annus.Linquebant dulcis animas, aut aegra trahebantcorpora; tum sterilis exurere Sirius agros;arebant herbae, et victum seges aegra negabat.Rursus ad oraclum Ortygiae Phoebumque remensohortatur pater ire mari, veniamque precari:quam fessis finem rebus ferat; unde laborumtemptare auxilium iubeat; quo vertere cursus.Nox erat, et terris animalia somnus habebat:effigies sacrae divom Phrygiique Penates,quos mecum a Troia mediisque ex ignibus urbisextuleram, visi ante oculos adstare iacentisin somnis, multo manifesti lumine, qua seplena per insertas fundebat luna fenestras;tum sic adfari et curas his demere dictis:Quod tibi delato Ortygiam dicturus Apollo est,hic canit, et tua nos en ultro ad limina mittit.Nos te, Dardania incensa, tuaque arma secuti,nos tumidum sub te permensi classibus aequor,idem venturos tollemus in astra nepotes,imperiumque urbi dabimus: tu moenia magnismagna para, longumque fugae ne linque laborem.