Non tibi Tyndaridis facies invisa Lacaenaeculpatusve Paris: divom inclementia, divom,has evertit opes sternitque a culmine Troiam.Aspice—namque omnem, quae nunc obducta tuentimortalis hebetat visus tibi et umida circumcaligat, nubem eripiam; tu ne qua parentisiussa time, neu praeceptis parere recusa:—hic, ubi disiectas moles avolsaque saxissaxa vides mixtoque undantem pulvere fumum.Neptunus muros magnoque emota tridentifundamenta quatit, totamque a sedibus urbemeruit; hic Iuno Scaeas saevissima portasprima tenet, sociumque furens a navibus agmenferro accincta vocat.Iam summas arces Tritonia, respice, Pallasinsedit, nimbo effulgens et Gorgone saeva.Ipse pater Danais animos viresque secundassufficit, ipse deos in Dardana suscitat arma.Eripe, nate, fugam, finemque impone labori.Nusquam abero, et tutum patrio te limine sistam.Dixerat, et spissis noctis se condidit umbris.Adparent dirae facies inimicaque Troiaenumina magna deum.Tum vero omne mihi visum considere in ignisIlium et ex imo verti Neptunia Troia;ac veluti summis antiquam in montibus ornumcum ferro accisam crebrisque bipennibus instanteruere agricolae certatim,—illa usque minaturet tremefacta comam concusso vertice nutat,volneribus donec paulatim evicta, supremumcongemuit, traxitque iugis avolsa ruinam.Descendo, ac ducente deo flammam inter et hostisexpedior; dant tela locum, flammaeque recedunt.Atque ubi iam patriae perventum ad limina sedisantiquasque domos, genitor, quem tollere in altosoptabam primum montis primumque petebam,abnegat excisa vitam producere Troiaexsiliumque pati. Vos O, quibus integer aevisanguis, ait solidaeque suo stant robore vires,vos agitate fugam: