nunc certe et misero fratri comes ire per umbras!Immortalis ego? Aut quicquam mihi dulce meorumte sine, frater, erit? O quae satis ima dehiscetterra mihi Manisque deam demittet ad imos?Tantum effata caput glauco contexit amictumulta gemens et se fluvio dea condidit alto.Aeneas instat contra telumque coruscatingens arboreum et saevo sic pectore fatur:Quae nunc deinde mora est? Aut quid iam, Turne, retractas?Non cursu, saevis certandum est comminus armis.Verte omnis tete in facies et contrahe quidquidsive animis sive arte vales; opta ardua pennisastra sequi clausumve cava te condere terra.Ille caput quassans Non me tua fervida terrentdicta, ferox: di me terrent et Iuppiter hostis.Nec plura effatus saxum circumspicit ingens,saxum antiquum ingens, campo quod forte iacebat,limes agro positus, litem ut discerneret arvis.Vix illud lecti bis sex cervice subirent,qualia nunc hominum producit corpora tellus:ille manu raptum trepida torquebat in hostemaltior insurgens et cursu concitus heros.Sed neque currentem se nec cognoscit euntemtollentemve manus saxumve immane moventem;genua labant, gelidus concrevit frigore sanguis.Tum lapis ipse viri, vacuum per inane volutus,nec spatium evasit totum neque pertulit ictum.Ac velut in somnis, oculos ubi languida pressitnocte quies, nequiquam avidos extendere cursusvelle videmur et in mediis conatibus aegrisuccidimus, non lingua valet, non corpore notaesufficiunt vires, nec vox aut verba sequuntur:sic Turno, quacumque viam virtute petivit,successum dea dira negat. Tum pectore sensusvertuntur varii. Rutulos aspectat et urbemcunctaturque metu letumque instare tremescit;nec quo se eripiat, nec qua vi tendat in hostem,nec currus usquam videt aurigamve sororem.Cunctanti telum Aeneas fatale coruscat,sortitus fortunam oculis, et corpore toto