Occidit infelix nostrum ne dedecus Ufensadspiceret; Teucri potiuntur corpore et armis.Exscindine domos (id rebus defuit unum)perpetiar, dextra nec Drancis dicta refellam?Terga dabo et Turnum fugientem haec terra videbit?Usque adeone mori miserum est? Vos O mihi Maneseste boni, quoniam superis aversa voluntas!Sancta ad vos anima atque istius nescia culpaedescendam, magnorum haud umquam indignus avorum.Vix ea fatus erat: medios volat ecce per hostisvectus equo spumante Saces, adversa sagittasaucius ora, ruitque implorans nomine Turnum:Turne, in te suprema salus: miserere tuorum.Fulminat Aeneas armis summasque minaturdeiecturum arces Italum exscidioque daturum;iamque faces ad tecta volant. In te ora Latini,in te oculos referunt; mussat rex ipse Latinus,quos generos vocet aut quae sese ad foedera flectat.Praeterea regina, tui fidissima, dextraoccidit ipsa sua lucemque exterrita fugit.Soli pro portis Messapus et acer Atinassustentant aciem. Circum hos utrimque phalangesstant densae, strictisque seges mucronibus horretferrea: tu currum deserto in gramine versas.Obstipuit varia confusus imagine rerumTurnus et obtutu tacito stetit. Aestuat ingensuno in corde pudor mixtoque insania luctuet furiis agitatus amor et conscia virtus.Ut primum discussae umbrae et lux reddita menti,ardentis oculorum orbes ad moenia torsitturbidus eque rotis magnam respexit ad urbem.Ecce autem flammis inter tabulata volutusad caelum undabat vortex turrimque tenebat,turrim, compactis trabibus quam eduxerat ipsesubdideratque rotas pontisque instraverat altos.Iam iam fata, soror, superant; absiste morari;quo deus et quo dura vocat Fortuna, sequamur.Stat conferre manum Aeneae, stat quidquid acerbi estmorte pati; neque me indecorem, germana, videbisamplius. Hunc, oro, sine me furere ante furorem.