multaque per maestum demens effata furorempurpureos moritura manu discindit amictuset nodum informis leti trabe nectit ab alta.Quam cladem miserae postquam accepere Latinae,filia prima manu flavos Lavinia criniset roseas laniata genas, tum cetera circumturba furit: resonant late plangoribus aedes.Hinc totam infelix volgatur fama per urbem.Demittunt mentes; it scissa veste Latinus,coniugis attonitus fatis urbisque ruina,canitiem immundo perfusam pulvere turpans.Multaque se incusat, qui non acceperit anteDardanium Aenean generumque adsciverit ultro.Interea extremo bellator in aequore Turnuspalantis sequitur paucos iam segnior atqueiam minus atque minus successu laetus equorumattulit hunc illi caecis terroribus auracommixtum clamorem adrectasque impulit auresconfusae sonus urbis et inlaetabile murmur.Ei mihi! Quid tanto turbantur moenia luctu?Quisve ruit tantus diversa clamor ab urbe?Sic ait adductisque amens subsistit habenis.Atque huic, in faciem soror ut conversa Metisciaurigae currumque et equos et lora regebat,talibus occurrit dictis: Hac, Turne, sequamurTroiugenas, qua prima viam victoria pandit;sunt alii, qui tecta manu defendere possint.Ingruit Aeneas Italis et proelia miscet:et nos saeva manu mittamus funera Teucris.Nec numero inferior pugnae nec honore recedes.Turnus ad haec:O soror, et dudum adgnovi, cum prima per artemfoedera turbasti teque haec in bella dedisti,et nunc nequiquam fallis dea. Sed quis Olympodemissam tantos voluit te ferre labores?An fratris miseri letum ut crudele videres?Nam quid ago? Aut quae iam spondet Fortuna salutem?Vidi oculos ante ipse meos me voce vocantemMurranum, quo non superat mihi carior alter,oppetere ingentem atque ingenti volnere victum.