Paeonium in morem senior succinctus amictumulta manu medica Phoebique potentibus herbisnequiquam trepidat, nequiquam spicula dextrasollicitat prensatque tenaci forcipe ferrum.Nulla viam Fortuna regit, nihil auctor Apollosubvenit; et saevus campis magis ac magis horrorcrebrescit propiusque malum est. Iam pulvere caelumstare vident: subeunt equites, et spicula castrisdensa cadunt mediis. It tristis ad aethera clamorbellantum iuvenum et duro sub Marte cadentum.Hic Venus, indigno nati concussa dolore,dictamnum genetrix Cretaea carpit ab Ida,puberibus caulem foliis et flore comantempurpureo; non illa feris incognita caprisgramina, cum tergo volucres haesere sagittae:hoc Venus, obscuro faciem circumdata nimbo,detulit; hoc fusum labris splendentibus amneminficit occulte medicans spargitque salubrisambrosiae sucos et odoriferam panaceam.Fovit ea volnus lympha longaevus Iapyxignorans, subitoque omnis de corpore fugitquippe dolor, omnis stetit imo volnere sanguis;iamque secuta manum nullo cogente sagittaexcidit, atque novae rediere in pristina vires.Arma citi properate viro! Quid statis? Iapyxconclamat primusque animos adcendit in hostem.Non haec humanis opibus, non arte magistraproveniunt neque te, Aenea, mea dextera servat:maior agit deus atque opera ad maiora remittit.Ille avidus pugnae suras incluserat aurohinc atque hinc oditque moras hastamque coruscat.Postquam habilis lateri clipeus loricaque tergo est,Ascanium fusis circum complectitur armissummaque per galeam delibans oscula fatur:Disce, puer, virtutem ex me verumque laborem,fortunam ex aliis. Nunc te mea dextera bellodefensum dabit et magna inter praemia ducet.Tu facito, mox cum matura adoleverit aetas,sis memor, et te animo repetentem exempla tuorumet pater Aeneas et avunculus excitet Hector.