Qui sibi iam requiem pugnae rebusque salutemsperabant, nunc arma volunt foedusque precanturinfectum et Turni sortem miserantur iniquam.His aliud maius Iuturna adiungit et altodat signum caelo, quo non praesentius ullumturbavit mentes Italas monstroque fefellit.Namque volans rubra fulvus Iovis ales in aethralitoreas agitabat aves turbamque sonantemagminis aligeri, subito cum lapsus ad undascycnum excellentem pedibus rapit improbus uncis.Adrexere animos Itali, cunctaeque volucresconvertunt clamore fugam, mirabile visu,aetheraque obscurant pennis hostemque per aurasfacta nube premunt, donec vi victus et ipsopondere defecit, praedamque ex unguibus alesproiecit fluvio penitusque in nubila fugit.Tum vero augurium Rutuli clamore salutantexpediuntque manus; primusque Tolumnius augurHoc erat, hoc, votis, inquit, quod saepe petivi.Adcipio adgnoscoque deos; me, me duce ferrumcorripite, O miseri, quos improbus advena belloterritat invalidas ut aves et litora vestravi populat: petet ille fugam penitusque profundovela dabit. Vos unanimi densete catervaset regem vobis pugna defendite raptum.Dixit et adversos telum contorsit in hostisprocurrens: sonitum dat stridula cornus et aurascerta secat. Simul hoc, simul ingens clamor et omnesturbati cunei calefactaque corda tumultu.Hasta volans, ut forte novem pulcherrima fratrumcorpora constiterant contra, quos fida crearatuna tot Arcadio coniunx Tyrrhena Gylippo,horum unum ad medium, teritur qua sutilis alvobalteus et laterum iuncturas fibula mordetegregium forma iuvenem et fulgentibus armistransadigit costas fulvaque effundit harena.At fratres, animosa phalanx accensaque luctu,pars, gladios stringunt manibus, pars missile ferrumcorripiunt caecique ruunt. Quos agmina contraprocurrunt Laurentum, hinc densi rursus inundant